Zoeken
  • Carole Cammaert

Rustig kabbelend beekje...of niet?

Bijgewerkt: 4 dec 2018

Wanneer ik dit jaar aan mijn opleiding psychotherapie begon, had ik nooit verwacht dat het zoveel effect op mij zou hebben. Ik heb al wat watertjes doorzwommen en was er behoorlijk van overtuigd dat ik bestand was voor hetgeen zich zou aanbieden. Niets is dus minder waar!

Tijdens de laatste lessen ben ik tot de conclusie gekomen dat ik ALLES behoorlijk intensief beleef en er volledig in opga. "Dat is toch fantastisch!", zou je denken. In zekere mate wel, zolang jouw batterij opgeladen blijft. Stel je eens voor dat je al jouw energie geeft aan alles wat je doet, denkt en voelt. Je geeft je volledig over aan je werk, je wilt er 100% zijn voor je kinderen, daarnaast nog wat hobby's en bijstuderen. Maar ook, die ene vriend(in) die het moeilijk heeft. "Hoe kan ik haar helpen? Wat kan ik voor haar doen?

Mijn ouders worden een dagje ouder. Ik moet ze meer aandacht schenken. Wanneer past dit nog in mijn agenda?"

Ik wil een goeie mama zijn, een goeie vrouw, ik wil leven volgens het gezegde "je bent nooit te oud om te leren", ... Ik slorp alles op als een spons. En dan duikt het monster op...grensbewaking. Wanneer is het genoeg?

Ik weet nu dat ik niet in staat ben constant mijn grenzen te bewaken. Het is een dagelijkse oefening en gelukkig heb ik mijn man die me soms vriendelijk port en zegt "pssst, het is weer zover, je gaat erover". En wat ben ik dankbaar dat hij er is! Ik luister dan ook naar hem en neem mijn voet van het gaspedaal. Even rondkijken en bedenken wat er nu ECHT belangrijk is. Niet alles is een prioriteit en soms is het goed jezelf in een rustig kabbelend beekje te bevinden vooraleer die jou meepakt naar nieuwe ervaringen. Geniet van het uitzicht!


19 keer bekeken
  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • Twitter Social Icon

©2018 by Carole Cammaert. Proudly created with Wix.com